Archief voor juni, 2020

Bleke zonde, witte zonde

white

DOOR CARL STELLWEG

To: lezer@gmail.com

From: stellwegcarl@gmail.com

Subject: Bleke zonde, witte zonde

Lieve lezer,

Bijna was ik deze mail begonnen met ‘alles goed?’ Hoewel ik het niet weet, omdat jij mijn intiemste onbekende bent, ga ik ervanuit dat je me een dergelijke aanhef niet in dank had afgenomen. Want ik weet dan wel niets van je, ik veronderstel oneindig veel over je. Bijvoorbeeld dat je op de vraag ‘alles goed?’ zou antwoorden met: ‘Nee. Natuurlijk is niet alles goed. Moet dat dan?’

Zo reageer ik zelf namelijk ook vaak op die vraag, die eigenlijk geen vraag is. En ik ga er vanuit dat jij en ik veel gemeen hebben. Daar begint de ellende al: de instinctieve hang naar soortgenoten, zelfs in de oppervlakkigste dingen. De uitsluiting van de ander.

Lees meer

Gedroomde reactie op afwijzingsbrief

Hemingway

DOOR CARL STELLWEG

“Geachte inzender,

 

Hartelijk dank voor uw inzending voor literair tijdschrift …….. .

Helaas moeten we u meedelen dat de redactie heeft besloten uw bijdrage niet te plaatsen. Het spijt ons u niet beter te kunnen berichten en we wensen u veel succes met het vinden van een andere publicatiemogelijkheid.

 

Met vriendelijke groeten,

……

 

Geacht literair tijdschrift,

 

Hartelijk dank voor uw bericht. Ik begrijp dat u veel inzendingen ontvangt, toch zou een korte motivering van uw afwijzing u sieren. Geen danspasjes, geen krullen, geen huichelachtige beleefdheden, gewoon de naakte, lelijke waarheid, die ook in een aantal standaard-motiveringen gegoten kan worden.

 

Om u op weg te helpen doe ik u enkele suggesties aan de hand:

Lees meer

Mijn Madeleine, of: terug naar de magie van 29 augustus 1971

psv 1970-71A

DOOR CARL STELLWEG

Zoals veel mensen die Proust niet hebben gelezen, heb ik wel veel over Proust gelezen. Zo woeker je met je tijd, die nu eenmaal beperkt is, en blijf je meetellen aan de intellectuele borreltafel.

Zodoende weet ik van Proust wat de smaak van een in bloesemthee gedoopte Madeleine (een schelpvorming cakeje) deed met de verteller van À la Recherche du Temps Perdu. Hij werd overspoeld door jeugdherinneringen. Volgens mijn vriendin, die Proust wél heeft gelezen, ligt het iets ingewikkelder, maar valt het wel zo samen te vatten.

marcel-proust-3

Geur en smaak zijn de sterkste dragers van herinneringen, dat is welbekend. Wat zou mijn in bloesemthee gedoopte Madeleine zijn? Antwoord: de sigaar. Niet een van een specifiek merk, en ook niet een die ik zelf opsteek, maar een die ik onverwacht in de openbare ruimte ruik.  Dan is het op slag weer 29 augustus 1971, zit ik in Eindhoven op de tribune van de Philips Sport Vereniging , kortweg PSV, en voel ik weer diezelfde ontzaglijke, sprookjesachtige opwinding.

Lees meer

De mindere goden

Walhalla4

DOOR CARL STELLWEG

Het leek een avond te worden als vele andere, die nazomeravond in de jaren tachtig die ik met twee studievrienden doorbracht in Café de Zijsprong in een Brabantse stad. Nee, niets wees op de komst van mijn kameraad, mijn beste kameraad.

Wie hij is? Maar dat ligt toch voor de hand. Hij is mijn wil, mijn merg, degene die mij dwingt tot daden. Eigenlijk is hij ieders kameraad. Maar het was die avond voor het eerst dat hij liet merken ook echt mijn kameraad te zijn.

Eerlijk gezegd vond ik De Zijsprong een twijfelachtige zaak, maar mijn vrienden dachten daar anders over. Avond aan avond bezochten ze dit troosteloze wormgat in de binnenstad, deze vergeetput voor gesjochten. De reden stond 12 uur per dag achter de tap en heette  José. Een forse vrouw van achter in de veertig was ze, niet smaakvol maar wel verzorgd gekleed. Aan haar monumentale polsen bungelden opzichtige armbanden, als van een heidense hogepriesteres, een vervaarlijke hoerenmadam.

Lees meer